Home

Over mij: Levenslessen
Op mijn leeftijd verzin je nog trucjes om te voorkomen dat je een zin, of zeker een heel stuk begint met het woord ik. Maar goed, dat is nu gelukt: het gaat over mij Ik ben nu zeven en zestig jaar jong en ik ontvang mijn basisinkomen van Drees, dus wil ik graag wat terug doen.
Bovendien heb ik langzamerhand en door schade en schande geleerd dat ik behoor tot de groep mensen, die vallen onder de definitie van Elaine Aron van hooggevoeligheid, niet te verwarren met overgevoeligheid. Hooggevoelige mensen hebben bijvoorbeeld langere attennes en steken eerder hun voelhorens uit dan de 80% mensen die wat makkelijker in hun vel zitten.
Eén van de positieve dingen van hooggevoeligheid is de behoefte aan diepgaande kontakten met anderen. Dit heb ik vaak proberen te vervullen door te 'hellepen' met alle valkuilen die daar bij horen en waarin ik dan ook gretig gevallen ben. Vanuit de vrouwenbeweging kwam het inzicht van de reddingsdriehoek. Een rollenspel met drie posities dat gespeeld wordt door twee personen, de helper en de hulpbehoevende. Wanneer één van beide meer dan 50% verantwoordelijkheid voor de relatie draagt, komt deze automatisch terecht op die derde positie: de aanklager. Verduidelijkend, behulpzaam inzicht, maar waar is de meetlat voor die 50%. In de praktijk dus.
Daarbij kan je speels denken. Een kind geeft de hem verzorgende ouder vertrouwen terug en dankbaarheid, waar de ouder zich aan kan 'laven', waarmee het evenwicht tussen geven en nemen weer herstelt. Zoals ik onze gasten in hospice de Bronnerhof graag aan hun neus hang, dat zij voor ons de behoefte vervullen om nuttig te zijn en we dus allebei wat betekenen voor elkaar en zo quitte staan.
En door ervaring natuurlijk. Zoals Doris Lessing stelt: "Being no substitute for experience". We moeten allemaal tot op zekere hoogte opnieuw het wiel uitvinden om een levensles echt geleerd te hebben, met inzicht tot in je botten en toepasbaar in je dagelijks leven. Ook dat geeft een grens aan aan het vermogen tot helpen van anderen.
Liever spreek ik en praktizeer ik begeleiden. Ik heb een passie voor zelfhulpmethodes.
Bij voetreflex geef ik met een collega een cursus zodat mensen in huiselijke situaties zelf de kennis en vaardigheid van voetreflex kunnen toepassen op naasten, kinderen en bekenden. Een basisvaardigheid die bijdraagt aan een gezonde bevolking - zie over zelfgenezend vermogen van het lichaam.

Daarnaast hebben lichaam en geest invloed op elkaar, zijn verstrengeld zogezegd. Zie alleen maar het hormonale systeem dat in actie komt zonder onze inmenging als we erg schrikken en de stressrespons geactiveerd wordt. Dan neemt het lichaam het even over maar de trigger komt vanuit het zenuwstelsel, vanuit de emoties. Zelfhulpmethodes zoals emotionele vrijheid EFT en werken met de emotie code zijn verfijningen van de co-counselmethode zoals deze in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw ontstond binnen de vrouwenbeweging en die precies op dit verschijnsel werkten/werken.
Het gaat niet snel, maar het werkt. Het werkt als de schillen van de ui, telkens komt er een andere laag tevoorschijn, die dan weer de aandacht vraagt en bewerkt wil worden.
Je leert als mens het meest als je het probeert door te geven aan anderen. Dat is wat ik graag doe. Of dat nu in workshops bij de Gezond Verstand Lezingen is, of een gesprek bij Beans and Bagels of een begeleidingssituatie met iemand die wil leren één van de methodes toe te passen, is om het even. Of een gesprek na een lekkere ontspannende voetmassage, of een gesprek over film op mijn salonavond elke eerste vrijdag van de maand. De variatie maakt het het leukst.

Vanuit mijn 15-jarig vrijwilligerswerk bij Filmhuis Het Domein, dat niet meer onder die naam bestaat, heb ik als research voor de filmcursussen een verzameling van twee kasten vol met DVD's opgebouwd. Dat wil ik ook graag delen, een uitleen dus. Alleen borg betalen want ik hou van mijn collectie, dus ik wil ze graag terug. Meestal hoef ik alleen maar de DVD weer in de hand te nemen om mijn favoriete scènes mij weer voor de geest te halen. Veel van wat ik begrijp over hoe menselijke relaties werken en hoe mensen met hun emoties omgaan ben ik gaan zien in filmscènes en niet meer alleen in boekpassages. Ook al heb ik een aantal boeken die door de tientallen jaren van mijn leven met mij mee zijn gegaan en waar ik telkens weer naar greep om mijn begrip te verdiepen. zie links.